Taşçı'dan hediye

Bizim Karşıyaka'daki evimizin altında bir atölyesi vardı Taşçının. Öğretmen olduğunu bilirdik ama bize adını söylemezdi. Ona Taşçı demeye o kadar alışmıştık ki başka bilgiye gerek bile duymazdık. Taşların dilinden bu kadar iyi anlayan kimseyi tanımadım ben. Taşlara şekil verirken bu kadar zevk alan biri daha olmadı bildiğim. Bu da bana üniversite sınavını kazandığım dönemde verdiği hediye. O günden beri her önemli ve stresli zamanda taşırım üzerimde bu güzel parçayı. Kendimi çok değerli hissettiriyor, biliyorum ki bu parçadan dünya üzerinde hiç kimsede yok çünkü el emeği. Sağol Taşçı her ne kadar seninle uzun zamandır iletişim kuramasam da hep aklımdasın.

Umarım hayat sana daha cömert davranıyordur.

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !